De vlieger die ik maakte voor de tentoonstelling 'Any Way The Wind Blows' is een werk dat deel is van een reeks werken gebaseerd op verschillende variaties schriftpapier. Het papier dat ik gebruikte voor deze tentoonstelling is afkomstig uit een schriftje van het type waar je waarschijnlijk vroeger op school gebruik van maakte. Op het kladpapier staat uiterst links één rode verticale lijn en over heel het blad vele horizontale paarse lijnen. Voor de vlieger wou ik het blad papier zo groot mogelijk maken als ik kon met papier dat ik voor handen had in mijn atelier.

Op het uiteindelijke resultaat staan allerlei berekeningen en afmetingen geschreven. Deze zijn een letterlijke overname van het originele kladpapier dat ik gebruikte om de lengte van de vlieger en de positionering en dikte van de horizontale en verticale lijnen te bepalen. De breedte is dezelfde als die van de rol papier die ik voor handen had. Ik scheurde het blad uit het schrift om deze op een handige manier naast mij te leggen tijdens het overnemen van de lijnen, waardoor er de scheurrand tevoorschijn kwam die oorspronkelijk niet op viel, dus besloot ik deze vorm te vergroten en de scheurrand er uit te knippen.

Vanaf hier ontdekte ik dat de vlieger geen leeg blad papier moest zijn maar dat ik het specifieke kladblad waar ik gebruik van maakte wou kopiëren. Zo begon ik ook hetgeen dat er op geschreven stond uit te vergroten gebruik makende van een overhead projector. Door het kladblad te perforeren op zoek naar mogelijkheden voor het bevestigen van het touw, diende het als een maquette voor de vlieger. De vouwlijnen in de vlieger zijn ontstaan doordat ik gaten in het midden van het blad wilde maken met een perforator.

Bij het uitvergroten van het blad verliest de dubbele vouw echter zijn oorspronkelijke functie. In plaats van gebonden te zijn aan een perforator, wordt nu de vrijheid van de snijpasser benut. Desondanks behoud ik deze vouwlijnen, wat het anders tweedimensionale, platte vel een sculpturaal karakter geeft.

In mijn praktijk ligt de nadruk hoofdzakelijk op het proces. Wat mij aanspreekt aan het idee van het uitvergrote kladpapier is dat we de veelal chaotisch bekribbelde papieren vaak als een vanzelfsprekend onderdeel beschouwen van dat proces. Het kladpapier is slechts één voorbeeld van een aantal werken in mijn oeuvre die deze modus hanteren. Ik spendeer aandacht aan het uitwerken van een techniek en ga er mee aan de slag met elementen uit mijn meest onmiddelijke omgeving.