Met Station d’Artistes lanceerde C-mine een nieuwe tentoonstellingsreeks voor en door kunstenaars die Limburg als uitvalsbasis kiezen. We nodigen beeldende en audiovisuele makers uit voor een solotentoonstelling op maat van hun werk - geen keurslijf, maar ruimte in tijd en vorm, afgestemd op wat het werk nodig heeft. Ada Güvenir verzorgt de tweede editie.
Güvenir (°1997, Izmir) is animatiefilmmaker en beeldend kunstenaar en woont en werkt in Genk. Ze verbindt persoonlijke en maatschappelijke thema's in een poëtische maar analytische beeldtaal, vaak via animatie. Met haar afstudeerfilm Would You Please won ze in 2020 de VAF Wildcard; haar film As If It Could werd internationaal geselecteerd en genomineerd voor een Ensor.
HERE ENDS IN SLEEP
Met deze Station d'Artistes presenteert Ada haar eerste overzichtstentoonstelling. In tekeningen, animaties, schetsboeken en nieuwe installaties verkent ze slaap en dromen als gedeelde maar ambigue ervaringen: tegelijk rustgevend en ontregelend. Slaap loopt als een rode draad door haar oeuvre, niet als ontsnapping aan de werkelijkheid, maar als een andere manier om haar te benaderen. Wat dromerig en speels oogt, is zorgvuldig opgebouwd, frame per frame.
Ze schuift vast personage Olive even opzij en maakt van de bezoeker het hoofdpersonage. De expo is opgevat als een onderdompeling in de slaperige randen van haar werk, waarin iedereen wordt aangesproken op een ervaring die we delen: slapen. In nieuwe werken keert ze terug naar haar kindertijd en verwerkt ze gedigitaliseerd huisvideomateriaal tot gelaagde, droomachtige beelden.
Here Ends in Sleep nodigt uit tot traag kijken en meanderen. De tentoonstelling beweegt zich tussen waken en dromen, tussen individuele kwetsbaarheid en gedeelde ervaring, en maakt ruimte voor empathie, aandacht en verbeelding - alsof de toeschouwer even onder hetzelfde deken kruipt.
De naam verwijst naar wat we willen zijn: een station. Een halte op het traject van een kunstenaar. Een plek om aan te komen, te vertragen, te werken, te tonen - en opnieuw te vertrekken. Soms als tussenstop, soms als ankerpunt.
Maar de naam verwijst evengoed naar de geschiedenis van Genk als kunstenaarsdorp. Tussen 1840 en 1940 kwamen honderden landschapsschilders naar de Limburgse Kempen, aangetrokken door de poëzie van het landschap: de uitgestrekte heide, de moerassen, het zachte licht. Wat ze vastlegden, was een wereld in verandering. De opkomende mijnindustrie zou het landschap - en het dorp - ingrijpend transformeren.
Vandaag blijft Genk een plek die kunstenaars aantrekt. Niet omwille van het idyllische beeld, maar net om haar gelaagdheid. De stad spreekt nog altijd tot de verbeelding: met haar natuur, haar industrieel erfgoed, haar culturele diversiteit. Station d’Artistes wil die aantrekkingskracht tastbaar maken - door makers hier een platform te bieden én hen te laten reageren op de context die Genk hen biedt.
Benieuwd naar het Station d'Artistes van het oude Genck? In het Emile Van Dorenmuseum ontdek je de interessante periode aan de hand van schilderijen van o.a. Armand Maclot, Jean Massart en - uiteraard - Emile Van Doren.
