Theater blijft niet. Dat is het hele punt. Maar zeg nooit nooit.

Een theaterarchief wordt weggegooid en zal voor altijd verdwijnen. Vier acteurs besluiten daarom het volledige archief uit hun hoofd te leren. Zo gaat het nooit nooit verloren. Het zit voor eeuwig opgeslagen in hun hoofd. En een hoofd verlies je niet zomaar, toch?

Tijdens hun megalomane opdracht worden de acteurs vergezeld door een archivaris op leeftijd. Zijn levenswerk, het archief, is aan het verdwijnen en daarmee ook zijn geheugen. De archivaris, gespeeld door Fabrice Delecluse, belichaamt het archief; hij is de taal die daar slapend opgeslagen ligt, hij is alle personages, hij is alle verhalen. Wat blijft er nog over als die verhalen worden weggehaald? Stukje bij beetje verliest hij zijn hoofd, niet in overdrachtelijke zin, maar letterlijk. 

Theatercollectief WOLF WOLF vertrekt voor deze nieuwe creatie niet vanuit repertoire, maar vanuit de plek waar het repertoire ligt opgeslagen. Een ruimte als collectief geheugen. Waar vergeten woorden weer oplichten, personages ontwaken en herinneringen nieuwe vormen aannemen. Een ruimte waar fictie en realiteit door elkaar beginnen lopen. 

Nooit nooit is een creatie over de kunst van het onthouden, waarin humor en kwetsbaarheid elkaar onverwachts vinden. Een voorstelling die opnieuw verrast met haar spelplezier en vakmanschap. Een ode aan verbeelding en de kracht van het toneel.