Wat betekenen verlies en rouw als de overledene dankzij technologie mee aan onze eettafel zit? Wat gebeurt er als iemand na de dood – op manieren die we ons lang niet konden voorstellen – deel blijft uitmaken van ons leven? Helpt die aanwezigheid of is ze een steeds pijnlijker uitstel van het onvermijdelijke loslaten?

Nadat beeldend kunstenaar Kaat Pype onverwacht haar moeder verloor, ontwikkelde ze samen met haar vader een fotografieproject waarin ze hem fotografeerde in de huizen van alleenstaande vrouwen uit zijn generatie - interieurs waar óók iemand wordt gemist - alsof hij er al twintig jaar woont.

Regisseur Yves Degryse filmde deze ontmoetingen en verwerkte ze op zijn beurt tot een making-of-documentaire. En nu staan Kaat, haar vader en Yves samen met muzikant Berlinde Deman op scène. Op het podium praat hij met zijn overleden vrouw die wordt gespeeld door Alva Ishii, de met artificiële intelligentie ontwikkelde digitale huisartiest van NTGent. Elke avond opnieuw. Elke avond anders.

Net zoals Orpheus volgens de Griekse mythe de onderwereld indook om zijn geliefde Eurydice terug te halen, zo probeert Sonder met A.I. de grens tussen leven en dood tijdelijk op te heffen. Een oeroud motief, in een hedendaags jasje.