Joost Pauwaert lijkt weggelopen uit een tijd dat kunstenaar, technicus en wetenschapper nog geen aparte categorieën waren, of hij belandde in een tijd waarin die categorieën er niet langer toe doen.

Begeesterd door eeuwenoude technieken exploreert hij alles wat zwaar, gevaarlijk of explosief is, op de kruising tussen performance en installatie. Zijn proefondervindelijk onderzoek naar klassieke wapenkunst is eerder een tocht in de verwondering. Waar velen een commentaar vermoeden op het trieste wapengekletter in onze geschiedenis, fascineert Pauwaert zich jongensachtig voor het in gang zetten, het temmen en het richten van geweld.

Zo oogstte hij bekendheid met een lange zoektocht naar de botsing tussen twee kanonskogels, met eigenhandig vervaardigd geschut. Daarvoor verdiept hij zich in oude militaire recepten. Zijn bewegende kunst is een speelse, surrealistische  exploratie, met zorgvuldigheid en vakkennis.