Jules Jordens over De Willekeur
De Willekeur, dat zijn vier unieke makers, die elk op hun manier creativiteit en humor combineren. En vooral: veel Willekeur. Eén kwart van De Willekeur en tevens ook alumnus van Comedy Class 2025, Jules Jordens, vertelde ons in dit interview over de kracht van samen lachen, clownerie en het plezier van crowd work.
Jules, hoe is De Willekeur ontstaan?
Ik heb vroeger bij de Belgische Improvisatie Liga gespeeld, zoals elk lid van De Willekeur. Die vriendschappen zijn altijd blijven bestaan. Na een tijdje zijn we gewoon weer beginnen opwarmen: dingen testen en opnieuw improv spelen – gecombineerd met sketches. Ondertussen hebben we een trouw publiek opgebouwd, mensen blijven terugkomen: heel gezellig. Ze houden van afwisseling.
Dempsey (Hendrickx) draagt bijvoorbeeld een gedicht voor, ik zing soms een liedje en David (Vennix) gooit er een illusionist-act tussen. Het is een dankbaar format om dingen uit te proberen. We hebben ons ook voorgenomen om geen prulgroepje te worden: we willen met z’n vieren serieus comedy maken en tegelijk iets nieuws proberen brengen.
Je deed in 2025 mee aan Comedy Class, ons traject voor opkomende Limburgse comedians. Wat nam je daaruit mee?
Vooral zelfvertrouwen en erkenning. Ik twijfelde altijd tussen comedy, schilderen, dichten, muziek,… Maar ik heb geleerd dat dat eigenlijk allemaal naast elkaar kan bestaan.
Ik ben een beetje vervloekt denk ik, mijn papa is clown, en ik blijkbaar ook. In alles wat ik doe, sluipt humor. Mensen laten lachen vind ik een van de fijnste dingen die er zijn, dus ik blijf dat opzoeken. Comedy Class heeft me doen inzien dat pure stand-up iets minder mijn ding is. Daardoor weet ik nu beter waar mijn sterktes liggen.
Wat mogen de mensen absoluut niet roepen als prompts?
Het clichébeeld van improvisatie is vier gasten in een korte broek en een Star Wars T-shirt die voortdurend seksmoppen maken. Daar probeer ik bewust van weg te blijven. We stappen ook af van de klassieke vragen. Elke scène begint met een kort gesprek met iemand uit het publiek, en daar spelen we dan op in.
Iedereen kan deelnemen in dat soort crowd work, we bouwen organisch op elkaar verder - zolang het grappig en leuk blijft voor iedereen natuurlijk. Het publiek mag dus gerust roepen wat het wil, maar ze moeten er ook tegen kunnen dat we hen een beetje uitlachen. David is scherp genoeg om iemand meteen weer op zijn plaats te zetten als het nodig is.
Je wordt merkbaar enthousiast wanneer het over die interactie gaat.
Ik worstel soms met het idee om comedy te brengen terwijl de wereld hier buiten zo moeilijk en absurd is. Maar op zo’n momenten – wanneer niemand op z’n gsm zit en iedereen echt aanwezig is – kan je daar even van loskomen.
Dat is de magie van theater: performance, liveness, samen in een ruimte zijn. Gewoon even in het moment bestaan en samen lachen. Daarna zijn alle problemen van de wereld er nog altijd, maar op dat moment even niet. Joy is an act of resistance!
Bekijk De Willekeur gratis op Comedy op het plein op 22 juli of in hun nieuwe maandelijke zaalshow vanaf het najaar