Artist Talk: Plastique Fantastique
‘Ms. Bubble’ Yena Young en ‘Dr. Trouble’ Marco Canevacci bestormen de wereld sinds ’99 met hun opblaasbare werken als kunstenaarsduo ‘Plastique Fantastique’. We spraken hen, vanuit Berlijn en Venetië, over de installatie die ze speciaal voor C-mine en ‘Any Way the Wind Blows’ creëren.
Kunnen jullie wat meer vertellen over het werk dat jullie creëren voor ‘Any Way the Wind Blows’?
Marco: Onze installatie voor het kunstenfestival balanceert op het snijvlak van menselijke arbeid en de veerkracht van de natuur, binnen de context van de mijngeschiedenis. De installatie is tweeledig - een ruimte, met een fluitende vogel als middelpunt, symboliseert vrijheid en ontsnapping. Deze staat in schril contrast met de andere ruimte, waar het industriële geluid van de machinerie de aandacht vestigt op de harde realiteit van het mijnwerkersbestaan. Het is een dialoog tussen het organische en het mechanische.
In oktober brachten jullie een bezoek aan Genk en C-mine, hoe hebben jullie deze ervaring vertaald naar de installatie?
Yena: Bij ons eerste bezoek aan C-mine werden we diep geraakt door de rijke geschiedenis, en dan vooral door de verhalen van de mijnwerkers. We wilden hun ervaringen op een poëtische manier eren, en het contrast tussen de vogel en de machine gebruiken om een gevoel van verwondering en reflectie op te roepen. Door gebruik te maken van de beschikbare architectuur en het geluid dat dankzij de machines kan resoneren, willen we bezoekers meevoeren naar de mijngangen diep in de aarde en hen uitnodigen om na te denken over thema's als hoop en uithoudingsvermogen.
Lucht speelt een centrale rol in jullie installatie, zowel als een thematisch element als een medium voor geluid?
Marco: Lucht fungeert als een bemiddelaar tussen de oppervlakte en de ondergrondse wereld, en vertegenwoordigt zowel de noodzaak om te overleven als de harde
realiteit waarmee mijnwerkers werden geconfronteerd. In een van onze installaties gebruiken we lucht als geluid om het gevoel op te roepen dat je afdaalt in de diepten van de aarde. Hiermee hopen we de verbeelding te prikkelen en een dieper begrip te kweken van de uitdagingen waarmee de mijnwerkers werden geconfronteerd.
We wilden de ervaringen van de mijnwerkers op een poëtische manier eren, en het contrast tussen de vogel en de machine gebruiken om een gevoel van verwondering en reflectie op te roepen.
Wat hopen jullie dat bezoekers meenemen nadat ze jullie installatie op 'Any Way the Wind Blows' ervaren?
Yena: We hopen dat ze ‘Any Wat the Wind Blows’ verlaten met een hernieuwde waardering voor de verhalen van de mijnwerkers en een dieper begrip van de complexiteit van industriële landschappen. Met de speelsheid en eigenzinnigheid die onze installaties typeren, willen we een meeslepende ervaring creëren die aanzet tot reflectie en dialoog over het verleden, heden en toekomst.