Wat is een einde? Wanneer eindigt iets definitiefs? Wat is dat eigenlijk: doodgaan?
Iets stopt.
Iets gaat stuk.
Als iets stuk is, dan kan je er niet meer mee spelen.
Tenzij dan met de stukjes. Maar die zijn soms te scherp en kunnen pijn doen.
Dus dat mag dan weer niet.
Veel dingen gaan kapot.
Lampen. Kranen. Broeken. Winterjassen.
Mensen ook.
Mensen gaan ook kapot.
Mensen gaan zelfs zo kapot dat ze doodgaan.
En dan moeten ze weg.
Niet in de gewone vuilbak natuurlijk, zoals de lampen en de kranen en de winterjassen.
Maar weg gaan ze wel.
Om nooit meer terug te komen.
En dat, dat is echt heel, heel triestig.
Dat ze nooit meer terugkomen?
Dat is niet te begrijpen.
En oneerlijk. En rot. En kut en fuck en shit. Sorry voor de vuile woorden. Dat mag je natuurlijk niet luidop zeggen.
Maar zo voelt het wel.
Met ‘Finale’ brengt compagnie barbarie een voorstelling over eindigheid en tijdelijkheid.
En, om het grote woord te noemen: over de dood. Een intieme voorstelling die laat beseffen dat doodgaan betekent dat je nooit meer terugkomt.
En dat je daarbij alles mag voelen wat je voelt.
MEER INFO
Krijg tools aangereikt om de voorstelling Finale in de klas te bespreken via deze lesmap.
CREDITS
Sarah Vangeel, Liesje De Backer, Amber Goethals, Lotte Vaes -spe
Karolien De Bleser - regie
compagnie barbarie - tekst
Gilles Pollak - scenografie
Simon Callens – uitvoering decor
Joëlle Meerbergen - kostuums
Saul Mombaerts - techniek
Frank Hardy - lichtontwerp
Adam Russell – geluidsontwerp
Productie: BRONKS
Coproductie: Perpodium
Met de steun van Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Cronos Invest
Met dank aan De Studio
